คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

17 มีนาคม 2569
9

ข่า

พืชผักพื้นบ้าน
ชื่อไทย ข่า
ชื่ออื่น ข่าบ้าน
ชื่อวิทยาศาสตร์

Alpinia galanga (L.) Willd.

ชื่อวงศ์ ZINGIBERACEAE
ลักษณะวิสัย

ไม้ล้มลุกมีเหง้าใต้ดิน สีน้ำตาลอมแสด เลื้อยขนานกับผิวดิน มีอายุหลายปี ข้อปล้องสั้น ก้านใบแผ่เป็นกาบหุ้มซ้อนกันเหมือนลำต้น สูง 1.5 - 2.5 เมตร 

ลักษณะใบ

ใบเดี่ยว เรียงสลับรอบลำต้นเหนือดิน ใบรูปหอก หรือรูปขอบขนานแกมใบหอก กว้าง 4 - 11 เซนติเมตร ยาว 25 - 45 เซนติเมตร กาบใบมีขน ปลายใบแหลม ฐานใบสอบแหลม ขอบใบเรียบเป็นคลื่น เส้นกลางใบใหญ่ ท้องใบเป็นเส้นนูนชัด เส้นขนานกัน ก้านใบเป็นกาบหุ้ม 

ลักษณะดอก

ดอกช่อแยกแขนง ตั้งขึ้นขนาดใหญ่ ออกที่ปลายยอด ก้านดอกยาว 15 - 20 เซนติเมตร เมื่ออ่อนมีสีเขียวปนเหลือง ดอกแก่สีขาวปนม่วง ดอกย่อยจำนวนมากเรียงกันแน่นอยู่บนก้านช่อเดียวกัน ดอกย่อยคล้ายดอกกล้วยไม้ขนาดเล็ก มีกลิ่นหอม

ลักษณะเมล็ด
ลักษณะผล

ผลแห้งแตก รูปกระสวยหรือทรงกลม มีกลีบเลี้ยงติดอยู่ เมื่อแก่มีสีส้มแดง มี 1 - 2 เมล็ด 

สรรพคุณ

เมล็ดใช้เป็นเครื่องเทศ ดอกสามารถลวกจิ้มได้

เหง้ามีกลิ่นหอม ฉุน บดเป็นผงละลายน้ำ หรือต้มน้ำดื่ม ช่วบขับลม ท้องอืดท้องเฟ้อ

ใบ เผ็ดร้อน ฆ่าพยาธิ กลากเกลื้อน 

หน่อ รสเผ็ดร้อน แก้ลม แน่นหน้าอก

สถานที่ ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: