คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
ขนุน
ขนุน
| ชื่อไทย | ขนุน |
| ชื่ออื่น | ขะนู นะยวยซะ เนน ซีคึย ปะหน่อย หมากกลาง นากอ มะหนุน ลาน ล้าง หมักหมี้ |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Artocarpus heterophyllus Lam. |
| ชื่อวงศ์ | MORACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูงประมาณ 15-30 เมตร กิ่งและลำต้นเมื่อมีแผลจะมีน้ำยางสีขาวข้นไหลออกมา |
| ลักษณะใบ | ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ แผ่นใบเป็นรูปรี ปลายใบทู่ถึงแหลม โคนใบมน ใบหนา ผิวด้านบนของใบจะมีสีเขียวเข้มเป็นมัน ส่วนผิวใบด้านล่างสากมือ ใบกว้างประมาณ 5-8 เซนติเมตร ยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร |
| ลักษณะดอก | ออกดอกเป็นช่อเชิงลด แยกเพศแต่อยู่รวมกัน เป็นช่อสีเขียวอัดแน่นอยู่บนต้นเดียวกัน โดยดอกเพศผู้จะออกตามปลายกิ่งหรือซอกใบ ส่วนดอกเพศเมียจะออกตามกิ่งใหญ่และลำต้น เมื่อติดผลดอกทั้งช่อจะเจริญร่วมกันเป็นผลรวม มีขนาดใหญ่ โดย 1 ดอกจะกลายเป็น 1 ยวง |
| ลักษณะเมล็ด | |
| ลักษณะผล | ผลมีลักษณะภายนอกคล้ายจำปาดะ ผลดิบปลือกมีสีขาว หนามทู่ ถ้ากรีดจะมียางเหนียว ถ้าแก่เปลือกจะมีสีน้ำตาลอ่อนอมเหลือง และหนามจะป้านขึ้นด้วย ภายในผลของขนุนจะมีซังขนุนหุ้มยวงสีเหลืองไว้ เมล็ดจะอยู่ในยวง ออกดอกปีละ 2 ครั้ง คือ ช่วงเมษายนถึงพฤษภาคม และช่วงธันวาคมถึงมกราคม |
| สรรพคุณ | ช่วยบำรุงโลหิต ทำให้เลือดเย็น บำรุงกำลัง บำรุงร่างกาย แก้อาการกระหายน้ำ ระงับประสาท แก้โรคลมชัย แก้ท้องเสีย ปวดท้อง เป็นยาระบายอ่อนๆ สมานลำไส้ ช่วยขับพยาธิ แก้โรคผิวหนังต่างๆ สมานแผล |
| สถานที่ | แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่,ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |