คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
ขมิ้นอ้อย
ขมิ้นอ้อย
| ชื่อไทย | ขมิ้นอ้อย |
| ชื่ออื่น | - |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe |
| ชื่อวงศ์ | ZINGIBERACEAE |
| ลักษณะวิสัย | มีเหง้าหลักลักษณะทรงกระบอกคล้ายปล้องอ้อย ระหว่างข้อจะมีรอยย่นตามยาว ผิวนอกสีเหลืองน้ำตาล เนื้อในสีเหลืองอ่อนกว่าขมิ้นชัน มีกลิ่นหอม รสฝาด เฝื่อน และเผ็ดเล็กน้อย |
| ลักษณะใบ | |
| ลักษณะดอก | |
| ลักษณะเมล็ด | |
| ลักษณะผล | |
| สรรพคุณ | ในด้านความเชื่อ ให้เป่าเสกหัวว่านด้วยคาถา 3 จบ “อิกะวิติ โอมพระยาขมิ้น ลิ้นกูเป็นทองแดง ตับกูแข็งดังศิลาแลง หัวกูแข็งยิ่งกว่าคนทั้งหลาย เดชะคุณครูประสิทธิ์ให้แก่กู โอมสวาหะ” แล้วนำมากินหรือพกติดตัวไว้ จะทำให้ผู้นั้นอยู่ยงคงกระพัน มีสรรพคุณทางยาใช้รักษาทั้งภายในและภายนอก ช่วยรักษามดลูก ลดความดันโลหิต ขับลม ขับปัสสาวะ แก้ท้องเสียท้องร่วง ขับเสมหะ สมานแผลในลำไส้ แก้ผด ผื่น คัน และอาการฟกช้ำ บวม ใช้เป็นส่วนผสมในเครื่องแกงทำอาหาร และช่วยบำรุงผิวพรรณ
|
| สถานที่ | ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |