คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

17 มิถุนายน 2564
92

ขมิ้นอ้อย

พืชตระกูลว่าน

ขมิ้นอ้อย

ชื่อไทย ขมิ้นอ้อย
ชื่ออื่น -
ชื่อวิทยาศาสตร์

Curcuma zedoaria (Christm.) Roscoe

ชื่อวงศ์ ZINGIBERACEAE
ลักษณะวิสัย

มีเหง้าหลักลักษณะทรงกระบอกคล้ายปล้องอ้อย ระหว่างข้อจะมีรอยย่นตามยาว ผิวนอกสีเหลืองน้ำตาล เนื้อในสีเหลืองอ่อนกว่าขมิ้นชัน มีกลิ่นหอม รสฝาด เฝื่อน และเผ็ดเล็กน้อย

ลักษณะใบ
ลักษณะดอก
ลักษณะเมล็ด
ลักษณะผล
สรรพคุณ

ในด้านความเชื่อ ให้เป่าเสกหัวว่านด้วยคาถา 3 จบ “อิกะวิติ โอมพระยาขมิ้น ลิ้นกูเป็นทองแดง ตับกูแข็งดังศิลาแลง หัวกูแข็งยิ่งกว่าคนทั้งหลาย เดชะคุณครูประสิทธิ์ให้แก่กู โอมสวาหะ” แล้วนำมากินหรือพกติดตัวไว้ จะทำให้ผู้นั้นอยู่ยงคงกระพัน

มีสรรพคุณทางยาใช้รักษาทั้งภายในและภายนอก ช่วยรักษามดลูก ลดความดันโลหิต ขับลม ขับปัสสาวะ แก้ท้องเสียท้องร่วง ขับเสมหะ สมานแผลในลำไส้ แก้ผด ผื่น คัน และอาการฟกช้ำ บวม ใช้เป็นส่วนผสมในเครื่องแกงทำอาหาร และช่วยบำรุงผิวพรรณ

 

 

สถานที่ ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: