คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

26 มิถุนายน 2564
114

พิกุล

พืชให้กลิ่นหอม

พิกุล

ชื่อไทย พิกุล
ชื่ออื่น ซางดง พิกุลเขา พิกุลเถื่อน พิกุลป่า แก้ กุน ไกรทอง ต้นหยง มะเมา พกุล พิกุลทอง
ชื่อวิทยาศาสตร์

Mimusops elengi L.

ชื่อวงศ์ SAPOTACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ไม่ผลัดใบ มีความสูงของต้นประมาณ 10-25 เมตร ลำต้นแตกกิ่งก้านเป็นพุ่มกว้าง หนาทึบ เปลือกต้นเป็นสีเทาอมสีน้ำตาล แตกเป็นรอยแตกระแหงตามแนวยาว ทั้งต้นมียางสีขาว กิ่งอ่อนและตามีขนสีน้ำตาลขึ้นปกคลุม

ลักษณะใบ

ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับกันแบบห่างๆ ใบเป็นรูปไข่หรือรูปรี ใบกว้างประมาณ 3-6 เซนติเมตร ยาวประมาณ 5-12 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลมหรือหยักเป็นติ่งสั้นๆ โคนใบมน ขอบใบเรียบและเป็นคลื่นเล็กน้อย หลังใบเป็นสีเขียวเรียบเป็นมัน ท้องใบเป็นสีเขียวอ่อน  เนื้อใบค่อนข้างเหนียว

ลักษณะดอก

ดอกเป็นดอกเดี่ยวหรือเป็นกระจุกประมาณ 2-6 ดอก โดยจะออกตามซอกใบหรือตามปลายกิ่ง ดอกมีขนาดเล็ก สีขาวนวล มีกลิ่นหอม หลุดร่วงได้ง่าย เมื่อดอกบานเต็มที่จะกว้างประมาณ 0.7-1 เซนติเมตร ก้านดอกย่อยยาวประมาณ 2 เซนติเมตร กลีบเลี้ยง 8 กลีบ เรียงซ้อนกัน 2 ชั้น ชั้นละ 4 กลีบ ออกดอกตลอดปี

ลักษณะเมล็ด

เมล็ดมีลักษณะแบนรี แข็ง สีดำเป็นมัน

ลักษณะผล

ผลรูปไข่ถึงรี ผิวผลเรียบ ผลอ่อนมีสีเขียว ขนสั้นนุ่ม เมื่อสุกจะเปลี่ยนเป็นสีแสด ที่ขั้วผลมีกลีบเลี้ยงติดคงทน ผลกว้างประมาณ 1.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 2.5-3 เซนติเมตร เนื้อในผลเป็นสีเหลือง มีรสหวานอมฝาด ในผลมี 1 เมล็ด

สรรพคุณ

บำรุงโลหิต บำรุงหัวใจ คุมธาตุในร่างกาย แก้โลหิต แก้อาการอ่อนเพลีย แก้หอบหืด แก้ไข้ ร้อนใน แก้ปวดศีรษะ เป็นยานัตถุ์ แก้อาการเจ็บคอ แก้ปวดฟัน ขับเสมหะ บำรุงปอด ขับลม ขับปัสสาวะ แก้อาการบวม แก้เกลื้อน ฝีเปื่อยพัง

สถานที่ แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่,ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: