คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
เสลดพังพอนเมีย
เสลดพังพอนเมีย
| ชื่อไทย | เสลดพังพอนเมีย |
| ชื่ออื่น | ลิ้นมังกร ผักมันไก่ ผักลิ้นเขียด พญาปล้องคำ พญาปล้องดำ พญาปล้องทอง ลิ้นงูเห่า พญายอ |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Clinacanthus nutans (Burm.f.) Lindau |
| ชื่อวงศ์ | ACANTHACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นไม้พุ่มแกมเถา เลื้อยพาดไปตามต้นไม้อื่นๆ สูงได้ประมาณ 1-3 เมตร ลำต้นเกลี้ยง ต้นอ่อนเป็นสีเขียว ลำต้นมีลักษณะกลม ผิวเรียบเป็นปล้องสีเขียว |
| ลักษณะใบ | ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ใบเป็นรูปใบหอก รูปรีแคบขอบขนาน ปลายใบและโคนใบแหลม ส่วนขอบใบเรียบ ใบกว้างประมาณ 2-3 เซนติเมตร ยาวประมาณ 7-9 เซนติเมตร แผ่นใบเป็นสีเขียวเข้ม ผิวใบเรียบ |
| ลักษณะดอก | ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกประมาณ 3-6 ดอก กลีบดอกเป็นสีแดงส้ม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ยาวประมาณ 3-4 เซนติเมตร ปลายแยกออกเป็น 2 ปาก ดอกหนึ่งมี 5 กลีบ กลีบดอกเป็นรูปทรงกระบอก กลีบรองดอกเป็นสีเขียว มีต่อมเป็นขนเหนียว ๆ อยู่โดยรอบ |
| ลักษณะเมล็ด | |
| ลักษณะผล | ผลเป็นผลแห้งแตกได้ มีลักษณะเป็นรูปกลม ยาวรี ยาวได้ประมาณ 0.5 เซนติเมตร ก้านสั้น ภายในผลมีเมล็ดประมาณ 4 เมล็ด |
| สรรพคุณ | ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง เป็นยาถอนพิษไข้ ดับพิษร้อน ใช้เป็นยาลดไข้ แก้อาการผิดสำแดง แก้เจ็บคอ แก้คางทูม รักษาโรคบิด เป็นยาขับปัสสาวะ ขับประจำเดือน แก้ประจำเดือนมาไม่ปกติ |
| สถานที่ | ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |