คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

6 กรกฎาคม 2564
98

เสลดพังพอนเมีย

พืชสมุนไพร

เสลดพังพอนเมีย

ชื่อไทย เสลดพังพอนเมีย
ชื่ออื่น ลิ้นมังกร ผักมันไก่ ผักลิ้นเขียด พญาปล้องคำ พญาปล้องดำ พญาปล้องทอง ลิ้นงูเห่า พญายอ
ชื่อวิทยาศาสตร์

Clinacanthus nutans (Burm.f.) Lindau

ชื่อวงศ์ ACANTHACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้พุ่มแกมเถา เลื้อยพาดไปตามต้นไม้อื่นๆ สูงได้ประมาณ 1-3 เมตร ลำต้นเกลี้ยง ต้นอ่อนเป็นสีเขียว ลำต้นมีลักษณะกลม ผิวเรียบเป็นปล้องสีเขียว

ลักษณะใบ

ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงตรงข้ามกันเป็นคู่ ๆ ใบเป็นรูปใบหอก รูปรีแคบขอบขนาน ปลายใบและโคนใบแหลม ส่วนขอบใบเรียบ ใบกว้างประมาณ 2-3 เซนติเมตร ยาวประมาณ 7-9 เซนติเมตร แผ่นใบเป็นสีเขียวเข้ม ผิวใบเรียบ

ลักษณะดอก

ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกประมาณ 3-6 ดอก กลีบดอกเป็นสีแดงส้ม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ยาวประมาณ 3-4 เซนติเมตร ปลายแยกออกเป็น 2 ปาก ดอกหนึ่งมี 5 กลีบ กลีบดอกเป็นรูปทรงกระบอก กลีบรองดอกเป็นสีเขียว มีต่อมเป็นขนเหนียว ๆ อยู่โดยรอบ

ลักษณะเมล็ด
ลักษณะผล

ผลเป็นผลแห้งแตกได้ มีลักษณะเป็นรูปกลม ยาวรี ยาวได้ประมาณ 0.5 เซนติเมตร ก้านสั้น ภายในผลมีเมล็ดประมาณ 4 เมล็ด

สรรพคุณ

ใช้เป็นยาบำรุงกำลัง เป็นยาถอนพิษไข้ ดับพิษร้อน ใช้เป็นยาลดไข้ แก้อาการผิดสำแดง แก้เจ็บคอ แก้คางทูม รักษาโรคบิด เป็นยาขับปัสสาวะ ขับประจำเดือน แก้ประจำเดือนมาไม่ปกติ

สถานที่ ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: