คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
เถาวัลย์เปรียง
เถาวัลย์เปรียง
| ชื่อไทย | เถาวัลย์เปรียง |
| ชื่ออื่น | เครือตาปลา เครือไหล เครือตับปลา เถาตาปลา เครือเขาหนัง ย่านเหมาะ พานไสน เครือตาป่า เครือตับปลา เครือเขาหนัง เครือตาปลาโคก เครือตาปลาน้ำ เถาวัลย์เปรียงขาว เถาวัลย์เปรียงแดง ย่านเหมาะ ย่านเมราะ |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Derris scandens (Roxb.) Benth. |
| ชื่อวงศ์ | FABACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นไม้เถาเลื้อยขนาดใหญ่ เลื้อยได้ไกลถึง 20 เมตร มีกิ่งเหนียวและทนทาน แตกกิ่ง ยืดยาวอย่างรวดเร็ว เถามักเลื้อยพาดพันตามต้นไม้ใหญ่ เถาแก่มีเนื้อไม้แข็ง เปลือกเถาเรียบและเหนียว เป็นสีน้ำตาลเข้มอมสีดำหรือแดง เถาใหญ่มักจะบิด เนื้อไม้เป็นสีออกน้ำตาลอ่อน ๆ มีวงเป็นสีน้ำตาลไหม้คล้ายกับเถาต้นแดง ตามกิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนสีน้ำตาลปกคลุม |
| ลักษณะใบ | ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกออกเรียงสลับกัน มีใบย่อย 4-8 ใบ ใบย่อยเป็นรูปรี ปลายใบเป็นรูปหอก โคนใบมน ขอบใบเรียบ ใบย่อยกว้างประมาณ 1-1.25 เซนติเมตร ยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร หลังใบเรียบเป็นมันสีเขียวเข้ม ท้องใบเรียบ |
| ลักษณะดอก | ดอกออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายยอด ช่อดอกสีขาวห้อยลง ดอกสีขาวอมสีม่วงอ่อนคล้ายดอกถั่ว กลีบดอกมี 4 กลีบ ขนาดไม่เท่ากัน กลีบเลี้ยงดอกเป็นรูปถ้วย สีม่วงแดง |
| ลักษณะเมล็ด | |
| ลักษณะผล | ออกผลเป็นฝักแบน โคนฝักและปลายฝักมน ฝักเมื่อแก่เป็นสีน้ำตาลอ่อน ภายในฝักมีเมล็ด 1-4 เมล็ด |
| สรรพคุณ | แก้กระษัย เป็นยาอายุวัฒนะ รักษาอาการไข้ แก้หวัด แก้บิด ขับปัสสาวะ ขับระดู |
| สถานที่ | ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |