คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

6 กรกฎาคม 2564
178

เถาวัลย์เปรียง

ไม้เลื้อย

เถาวัลย์เปรียง

ชื่อไทย เถาวัลย์เปรียง
ชื่ออื่น เครือตาปลา เครือไหล เครือตับปลา เถาตาปลา เครือเขาหนัง ย่านเหมาะ พานไสน เครือตาป่า เครือตับปลา เครือเขาหนัง เครือตาปลาโคก เครือตาปลาน้ำ เถาวัลย์เปรียงขาว เถาวัลย์เปรียงแดง ย่านเหมาะ ย่านเมราะ
ชื่อวิทยาศาสตร์

Derris scandens (Roxb.) Benth.

ชื่อวงศ์ FABACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้เถาเลื้อยขนาดใหญ่ เลื้อยได้ไกลถึง 20 เมตร มีกิ่งเหนียวและทนทาน แตกกิ่ง ยืดยาวอย่างรวดเร็ว เถามักเลื้อยพาดพันตามต้นไม้ใหญ่ เถาแก่มีเนื้อไม้แข็ง เปลือกเถาเรียบและเหนียว เป็นสีน้ำตาลเข้มอมสีดำหรือแดง เถาใหญ่มักจะบิด เนื้อไม้เป็นสีออกน้ำตาลอ่อน ๆ มีวงเป็นสีน้ำตาลไหม้คล้ายกับเถาต้นแดง ตามกิ่งอ่อนและยอดอ่อนมีขนสีน้ำตาลปกคลุม

ลักษณะใบ

ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกออกเรียงสลับกัน มีใบย่อย 4-8 ใบ ใบย่อยเป็นรูปรี ปลายใบเป็นรูปหอก โคนใบมน ขอบใบเรียบ ใบย่อยกว้างประมาณ 1-1.25 เซนติเมตร ยาวประมาณ 3-5 เซนติเมตร หลังใบเรียบเป็นมันสีเขียวเข้ม ท้องใบเรียบ

ลักษณะดอก

ดอกออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายยอด ช่อดอกสีขาวห้อยลง ดอกสีขาวอมสีม่วงอ่อนคล้ายดอกถั่ว กลีบดอกมี 4 กลีบ ขนาดไม่เท่ากัน กลีบเลี้ยงดอกเป็นรูปถ้วย สีม่วงแดง

ลักษณะเมล็ด
ลักษณะผล

ออกผลเป็นฝักแบน โคนฝักและปลายฝักมน ฝักเมื่อแก่เป็นสีน้ำตาลอ่อน ภายในฝักมีเมล็ด 1-4 เมล็ด

สรรพคุณ

แก้กระษัย เป็นยาอายุวัฒนะ รักษาอาการไข้ แก้หวัด แก้บิด ขับปัสสาวะ ขับระดู

สถานที่ ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: