คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
ชมพูพันธ์ทิพย์
ชมพูพันธ์ทิพย์
| ชื่อไทย | ชมพูพันธ์ทิพย์ |
| ชื่ออื่น | ชมพูอินเดีย ธรรมบูชา ตาเบบูย่า |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Tabebuia rosea (Bertol.) Bertero ex A.DC. |
| ชื่อวงศ์ | BIGNONIACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดใหญ่ สูง 8-18 เมตร ผิวขลุขระ มีสีน้ำตาล แตกกิ่งก้านมากมาย |
| ลักษณะใบ | ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือ เรียงตรงกันข้าม มีใบย่อย 5 ใบ รูปขอบขนานหรือรูปไข่แกมรูปรี ปลายแหลม โคนมนหรือสอบ ขอบเรียบ แผ่นใบหนา สีเขียวเข้ม |
| ลักษณะดอก | ออกดอกเป็นช่อแบบช่อกระจุก ออกตามปลายกิ่ง ช่อละ 5-8 ดอก ดอกสีชมพูอ่อน หรือสีชมพูอมม่วง กลีบดอกโคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดรูปแตร หรือรูปปากเปิด ปลายแยกเป็น 5 แฉก กลางดอกสีเหลือง กลีบบาง ปลายกลีบมน เกสรเพศผู้ 4 เกสร ออกดอกช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม |
| ลักษณะเมล็ด | เมล็ดมีปีก ปลิวไปได้ไกล |
| ลักษณะผล | ผลเป็นฝักกลมยาวประมาณ 15 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตกด้านเดียว |
| สรรพคุณ | ใบ ต้มแก้เจ็บท้องหรือท้องเสีย ลำต้นใช้ทำฟืน เยื่อใช้ทำกระดาษ |
| สถานที่ | แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่,ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |