คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
ข่าเหลือง
ข่าเหลือง
| ชื่อไทย | ข่าเหลือง |
| ชื่ออื่น | ข่า ข่าหยวก ข่าหลวง |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Alpinia galanga (L.) Willd |
| ชื่อวงศ์ | ZINGIBERACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นพืชล้มลุกสกุลเดียวกับขิง มีลำต้นใต้ดินเป็นเหง้าแผ่ขยายไปในดิน ส่วนรากแขนงขนาดใหญ่จะแทงลึกลงไปในดิน บริเวณเหง้ามีลักษณะเป็นข้อสั้นๆ เปลืองเหง้ามีสีน้ำตาลอมแสด เนื้อภายในมีสีเหลือง มีกลิ่นหอม |
| ลักษณะใบ | ก้านใบเจริญออกมาจากเหง้าใต้ดิน มีลักษณะเป็นกาบหุ้มซ้อนกันจนแน่น ใบมีลักษณะเป็นรูปไข่ รูปรี รูปหอม หรือรูปขอบขนาน สีเขียวเข้มเป็นมัน ขอบใบและแผ่นใบเรียบ ออกเป็นใบเดี่ยวๆเรียงสลับแบบตรงกันข้าม ใบกว้าง 7-9 เซนติเมตร ยาวประมาณ 20-40 เซนติเมตร |
| ลักษณะดอก | ออกดอกเป็นแบบช่อที่บริเวณปลายยอด ก้านช่อดอกตรง และยาว ภายในช่อจะประกอบไปด้วยดอกย่อยขนาดเล็กประมาณ 10-30 ดอก ดอกย่อยมีลักษณะคล้ายกับดอกกล้วยไม้ จำนวน 3 กลีบ มีสีขาว ขาวนวล หรือสีขาวอมชมพู โคนดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด มีริ้วสีแดงอยู่บนกลีบดอกย่อย |
| ลักษณะเมล็ด | ภายในผลมีเมล็ดสีดำอยู่ประมาณ 2-3 เมล็ด |
| ลักษณะผล | ลักษณะผลมีรูปร่างกลมรี มีขนาดประมาณ 1 เซนติเมตร ผลที่ยังอ่อนจะเป็นสีเขียว และกลายเป็นสีแดงอมส้มเมื่อแก่ เปลือกผลแข็ง เมื่อแห้งสามารถแตกออกได้ |
| สรรพคุณ | เหง้าใช้รับประทานเป็นยาขับลม ท้องอืด ท้องเฟ้อ ปวดท้อง ทาภายนอก แก้กลากเกลื่อน |
| สถานที่ | ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |