คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

19 พฤษภาคม 2564
98

ข่าเหลือง

พืชสมุนไพร

ข่าเหลือง

ชื่อไทย ข่าเหลือง
ชื่ออื่น ข่า ข่าหยวก ข่าหลวง
ชื่อวิทยาศาสตร์

Alpinia galanga (L.) Willd

ชื่อวงศ์ ZINGIBERACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นพืชล้มลุกสกุลเดียวกับขิง มีลำต้นใต้ดินเป็นเหง้าแผ่ขยายไปในดิน ส่วนรากแขนงขนาดใหญ่จะแทงลึกลงไปในดิน บริเวณเหง้ามีลักษณะเป็นข้อสั้นๆ เปลืองเหง้ามีสีน้ำตาลอมแสด เนื้อภายในมีสีเหลือง มีกลิ่นหอม

ลักษณะใบ

ก้านใบเจริญออกมาจากเหง้าใต้ดิน มีลักษณะเป็นกาบหุ้มซ้อนกันจนแน่น ใบมีลักษณะเป็นรูปไข่ รูปรี รูปหอม หรือรูปขอบขนาน สีเขียวเข้มเป็นมัน ขอบใบและแผ่นใบเรียบ ออกเป็นใบเดี่ยวๆเรียงสลับแบบตรงกันข้าม ใบกว้าง 7-9 เซนติเมตร ยาวประมาณ 20-40 เซนติเมตร

ลักษณะดอก

ออกดอกเป็นแบบช่อที่บริเวณปลายยอด ก้านช่อดอกตรง และยาว ภายในช่อจะประกอบไปด้วยดอกย่อยขนาดเล็กประมาณ 10-30 ดอก ดอกย่อยมีลักษณะคล้ายกับดอกกล้วยไม้ จำนวน 3 กลีบ มีสีขาว ขาวนวล หรือสีขาวอมชมพู โคนดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด มีริ้วสีแดงอยู่บนกลีบดอกย่อย

ลักษณะเมล็ด

ภายในผลมีเมล็ดสีดำอยู่ประมาณ 2-3 เมล็ด

ลักษณะผล

ลักษณะผลมีรูปร่างกลมรี มีขนาดประมาณ 1 เซนติเมตร ผลที่ยังอ่อนจะเป็นสีเขียว และกลายเป็นสีแดงอมส้มเมื่อแก่ เปลือกผลแข็ง เมื่อแห้งสามารถแตกออกได้

สรรพคุณ

เหง้าใช้รับประทานเป็นยาขับลม ท้องอืด ท้องเฟ้อ ปวดท้อง ทาภายนอก แก้กลากเกลื่อน

สถานที่ ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: