ย้อนกลับ
คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
ว่านไพลเหลือง
ว่านไพลเหลือง
| ชื่อไทย | ว่านไพลเหลือง |
| ชื่ออื่น | - |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Zingiber montanum (J.Koenig) Link ex A.Dietr. |
| ชื่อวงศ์ | ZINGIBERACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เหง้ามีลักษณะเป็นข้อ ๆ แตกแขนงแผ่แบนในแนวนอน รูปร่างเหมือนฝ่ามือประกอบด้วยแง่งเล็ก ๆ รากยาวไม่มีเต้าสะสมอาหารเหมือนว่านชนิดอื่น ๆ เปลือกนอกมีสีน้ำตาลแกมเหลือง ผิวมัน เนื้อในสีเหลืองทอง มีกลิ่นหอมระเหย ให้รสเผ็ดเล็กน้อย |
| ลักษณะใบ | - |
| ลักษณะดอก | - |
| ลักษณะเมล็ด | - |
| ลักษณะผล | - |
| สรรพคุณ | ในทางความเชื่อเพื่อป้องกัน ขับไล่ และล้างอาถรรพ์จากภูตผีปีศาจ บางพื้นที่มีความเชื่อในการใช้ต้นไพลเหลืองฟาดหรือตีเพื่อขับไล่ผีที่เข้าร่างคนป่วย ใช้ประกอบอาหารแทนข่าได้ช่วยทำให้อาหารสีมีเหลืองน่ารับประทานหรือทำข้าวเหนียวเหลืองโดยใช้น้ำจากว่านไพลเหลืองไปแช่ข้าวก่อนหุง มีสรรพคุณทางยาช่วยบำรุงสุขภาพ รักษาอาการเคล็ดขัดยอก ฟกช้ำ บวม ช่วยสมานแผล แก้อาการผดผื่นคัน ขับลมในสำไส้ รักษาแผลในกระเพาะ แก้จุกเสียดแก้ท้องอืดท้องเฟ้อ การนำมาใช้ : ใช้หัวต้มกับน้ำ (อัตราส่วน 1:3) ให้เดือด ใช้ดื่มช่วยขับลมในสำไส้ รักษาแผลในกระเพาะ และบำรุงร่างกาย หรือใช้เหง้าแห้งบดเป็นผงรับประทานครั้งละ 1 ช้อนชา ชงน้ำร้อน ผสมเกลือเล็กน้อย แก้ท้องขึ้น ท้องอืดท้องเฟ้อ และใช้เป็นผสมในการทำลูกประคบ (เข้ายา) รักษาอาการเคล็ดขัดยอก ฟกช้ำบวม
|
| สถานที่ | ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |
