คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้
ชงโค
ชงโค
| ชื่อไทย | ชงโค |
| ชื่ออื่น | ดอกตีนวัว เสี้ยวหวาน กะเฮอ สะเปซี เสี้ยวดอกแดง ชงโค เสี้ยวเลื่อย |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Bauhinia purpurea L. |
| ชื่อวงศ์ | FABACEAE |
| ลักษณะวิสัย | เป็นไม้ยืนต้นสูง 5-15 เมตร ผลัดใบช่วงสั้นๆ มีลำต้นตั้งตรง แตกกิ่งน้อย กิ่งอ่อนมีขนปกคลุม เปลือกลำต้นมีสีเทา ผิวเปลือกขรุขระ |
| ลักษณะใบ | ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปมนเกือบกลม กว้าง 8-10 เซนติเมตร ยาว 10-14 เซนติเมตร ปลายใบแยกเป็น 2 พู โคนใบมนหรือเว้า ขอบใบเรียบ สีเขียว ผลิใบในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม และเริ่มทยอยออกดอก |
| ลักษณะดอก | ดอกออกเป็นช่อตามซอบใบและปลายกิ่ง กลีบดอกมี 5 กลีบ มีสีขมพูถึงสีม่วงเข้ม รูปรีกว้าง เมื่อบานวัดเส้นผ่านศูนย์กลางได้ 6-8 เซนติเมตร เกสรเพศผู้ 5 อัน เกสรเพศเมีย 1 อัน อยู่ตรงกลางดอก รังไข่มีขน ดอกมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกดอกเป็นช่วงๆตลอดปี |
| ลักษณะเมล็ด | ลักษณะเมล็ดกลม |
| ลักษณะผล | ผลเป็นฝักแบนคล้ายฝักถั่ว กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร ยาว 20-25 เซนติเมตร เมื่อฝักอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลจนถึงดำ และแตกออกเป็น 2 ซีก มี 10 เมล็ด |
| สรรพคุณ | นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ใบ บดละเอียดใช้พอกฝี แผล ดอกแก้พิษไข้ร้อนจากเลือดและน้ำดี เป็นยาระบาย เปลือกต้นแก้ท้องเสีย แก้บิด รากใช้เป็นยาขับลม ขับปัสสาวะ |
| สถานที่ | แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่,ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้ |