คลังต้นไม้แห่งการเรียนรู้

11 กันยายน 2564
129

ชงโค

ไม้ประดับ

ชงโค

ชื่อไทย ชงโค
ชื่ออื่น ดอกตีนวัว เสี้ยวหวาน กะเฮอ สะเปซี เสี้ยวดอกแดง ชงโค เสี้ยวเลื่อย
ชื่อวิทยาศาสตร์

Bauhinia purpurea L.

ชื่อวงศ์ FABACEAE
ลักษณะวิสัย

เป็นไม้ยืนต้นสูง 5-15 เมตร ผลัดใบช่วงสั้นๆ มีลำต้นตั้งตรง แตกกิ่งน้อย กิ่งอ่อนมีขนปกคลุม เปลือกลำต้นมีสีเทา ผิวเปลือกขรุขระ

ลักษณะใบ

ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปมนเกือบกลม กว้าง 8-10 เซนติเมตร ยาว 10-14 เซนติเมตร ปลายใบแยกเป็น 2 พู โคนใบมนหรือเว้า ขอบใบเรียบ สีเขียว ผลิใบในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม และเริ่มทยอยออกดอก

ลักษณะดอก

ดอกออกเป็นช่อตามซอบใบและปลายกิ่ง กลีบดอกมี 5 กลีบ มีสีขมพูถึงสีม่วงเข้ม รูปรีกว้าง เมื่อบานวัดเส้นผ่านศูนย์กลางได้ 6-8 เซนติเมตร เกสรเพศผู้ 5 อัน เกสรเพศเมีย 1 อัน อยู่ตรงกลางดอก รังไข่มีขน ดอกมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกดอกเป็นช่วงๆตลอดปี

ลักษณะเมล็ด

ลักษณะเมล็ดกลม

ลักษณะผล

ผลเป็นฝักแบนคล้ายฝักถั่ว กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร ยาว 20-25 เซนติเมตร เมื่อฝักอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลจนถึงดำ และแตกออกเป็น 2 ซีก มี 10 เมล็ด

สรรพคุณ

นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ใบ บดละเอียดใช้พอกฝี แผล ดอกแก้พิษไข้ร้อนจากเลือดและน้ำดี เป็นยาระบาย เปลือกต้นแก้ท้องเสีย แก้บิด รากใช้เป็นยาขับลม ขับปัสสาวะ

สถานที่ แปลงอนุรักษ์พันธุกรรมพืช 16 โร่,ฐานต้นไม้แห่งการเรียนรู้
Share this: